اختیاری option
مقداری که ممکن است باشد یا نباشد، بدون پوچ و بدون عددهای جادویی مثل منفی یک.
واردسازی اختیاری
نام آرگومانها شناسهی خود کد است و معادل فارسی ندارد؛ گونهها، کلیدواژهها و نام بستهها با معادل فارسی نوشته میشوند.
گاهی جواب یک تابع «هیچ» است: جستجو چیزی پیدا نکرده یا تنظیمی تعریف نشده. برگرداندن منفی یک یا رشتهی تهی برای این حالت راحت است، اما بعداً فراموش میشود و باگ میسازد. اختیاری<T> این را صریح میکند: یا یک مقدار از گونهی T دارد، یا ندارد.
اگر علاوه بر «نبودن»، دلیل شکست هم مهم است، نتیجه مناسبتر است.
برخلاف نتیجه، اختیاری یک ساختار ساده با دو فیلد value و present است، نه یک جداشمار. همین چند پیامد دارد:
- آن را با
داردیا.presentبررسی میکنید، نه باهمخوان، و عملگر?روی آن کار نمیکند. - هیچوقت پیش از بررسی سراغ
.valueنروید. در اختیاری خالی، این فیلد مقدار صفر گونهیTاست: برای عدد صفر، ولی برایرشتهیک اشارهگر پوچ که چاپ کردن یا گرفتن طولش برنامه را از کار میاندازد. - اختیاری را فقط با
یک مقداروهیچ مقداربسازید تا دو فیلدش همیشه با هم جور باشند.
T؟ شکل کوتاه اختیاری.اختیاری<T> است و به واردسازی نیاز ندارد: فیلدی که مهلت: صحیح؟ نوشته شده را میشود در مقدار ساختاری ننوشت، مقدار ساده خودکار در آن قرار میگیرد و پوچ یعنی خالی. فیلدهای اختیاری را ببینید.
جستوجویی که ممکن است چیزی پیدا نکند
جستوجو نمونهی کلاسیک کاربرد اختیاری است. برگرداندن رشتهی خالی برای شمارهی تلفنی که نیست دوپهلوست، چون ممکن است یک مقدار خالی عمداً ذخیره شده باشد. تابعی که اختیاری<رشته> برمیگرداند در خود امضایش روشن میگوید که جواب ممکن است نباشد، و هر صدازنندهای باید این را در نظر بگیرد.
واردسازی اختیاری
تابع شمارهی تلفن(دفترچه: نگاشت<رشته، رشته>، نام: رشته): اختیاری.اختیاری<رشته>:
اگر دفترچه.دارد(نام):
برگشت اختیاری.یک مقدار(دفترچه.بگیر(نام))
پایان
برگشت اختیاری.هیچ مقدار()
پایان
تابع ریشه:
ناپایا دفترچه := نگاشت {} برگردان نگاشت<رشته، رشته>
دیرکن دفترچه.آزادکن()
دفترچه.درج("سارا"، "۰۹۱۲ ۱۱۱ ۲۲۳۳")
دفترچه.درج("امید"، "۰۹۳۵ ۴۴۴ ۵۵۶۶")
هر نام در ["امید"، "ندا"]:
ت := شمارهی تلفن(دفترچه، نام)
اگر اختیاری.دارد(ت):
سرچاپ نام + ":"، ت.مقدار
وگرنه:
سرچاپ نام + ": شمارهای ثبت نشده"
پایان
پایان
سرچاپ "تماس با"، اختیاری.یابرگردان(شمارهی تلفن(دفترچه، "ندا")، "پذیرش")
پایاندارد و پس از آن .value برای کدی مناسب است که در دو حالت دو کار متفاوت میکند. وقتی پیشفرض معقولی هست، یابرگردان بررسی و جایگزین را در یک فراخوانی انجام میدهد، همانطور که خط آخر نشان میدهد.
تنظیمات اختیاری با مقدار پیشفرض
فیلد اختیاری «داده نشده» را از صفرِ واقعی یا رشتهی خالی جدا میکند؛ کاری که از یک فیلد صحیح ساده برنمیآید. پیشفرض هر فیلد اختیاری را مقدار خالی بگذارید تا بشود آن را در ساختن ساختار ننوشت، و پیشفرض واقعی را همانجا که مقدار به کار میرود اعمال کنید.
واردسازی اختیاری
ساختار تنظیمات:
همگانی پهنا: اختیاری.اختیاری<صحیح> = اختیاری.هیچ مقدار() برگردان اختیاری.اختیاری<صحیح>
همگانی عنوان: اختیاری.اختیاری<رشته> = اختیاری.هیچ مقدار() برگردان اختیاری.اختیاری<رشته>
پایان
تابع شرح(ت: تنظیمات): رشته:
پ := اختیاری.یابرگردان(ت.پهنا، ۸۰)
ع := اختیاری.یابرگردان(ت.عنوان، "بینام")
برگشت ع + " (" + پ + " ستون)"
پایان
تابع ریشه:
سرچاپ شرح(تنظیمات {})
سرچاپ شرح(تنظیمات { پهنا = اختیاری.یک مقدار(۱۲۰) })
سرچاپ شرح(تنظیمات { پهنا = اختیاری.یک مقدار(۰)، عنوان = اختیاری.یک مقدار("گزارش") })
پایانخط سوم نشان میدهد چرا این مهم است: پهنای صفر عمداً داده شده و همان میماند، در حالی که دو خط اول به ۸۰ برمیگردند. پیشفرض فیلد باید گونه را صریح بنویسد، اختیاری.هیچ مقدار() برگردان اختیاری.اختیاری<صحیح>، چون در فیلد ساختار چیزی نیست که هیچ مقدار گونهاش را از آن بفهمد. درون بدنهی تابع، نوع خروجی تابع این کار را میکند و همان اختیاری.هیچ مقدار() کافی است.
جستوجو در فهرستی از ساختارها
جستوجو در یک وکتور نخستین مورد پیداشده را برمیگرداند یا هیچ. اینجا برنامه میداند که در آن لحظه حتماً یک کار باز هست، پس از انتظار استفاده میکند: اگر این فرض روزی غلط از آب درآید، برنامه با همان جمله میایستد، نه اینکه با یک نام خالی ادامه دهد.
واردسازی اختیاری
ساختار کار:
همگانی نام: رشته = ""
همگانی انجام شده: منطقی = نادرست
پایان
تابع نخستین کار باز(کارها: وکتور<کار>): اختیاری.اختیاری<رشته>:
هر ک در کارها:
اگر وارونه ک.انجام شده:
برگشت اختیاری.یک مقدار(ک.نام)
پایان
پایان
برگشت اختیاری.هیچ مقدار()
پایان
تابع ریشه:
ناپایا کارها := وکتور {} برگردان وکتور<کار>
دیرکن کارها.آزادکن()
کارها.بیفزا(کار { نام = "نوشتن آزمونها"، انجام شده = درست })
کارها.بیفزا(کار { نام = "رفع ایراد ورود" })
کارها.بیفزا(کار { نام = "بهروزرسانی راهنما" })
بعدی := نخستین کار باز(کارها)
سرچاپ "کار بعدی:"، اختیاری.انتظار(بعدی، "اینجا همیشه یک کار باز هست")
هر ش، ک در کارها:
کارها.بنشان(ش، کار { نام = ک.نام، انجام شده = درست })
پایان
سرچاپ "کاری مانده؟"، اختیاری.دارد(نخستین کار باز(کارها))
پایاناختیاری در این نمونه نام کار را نگه میدارد. اگر میخواهید خود کار را تغییر دهید، بهجایش شمارهی خانه را به شکل اختیاری<صحیح> برگردانید و با کارها.بنشان بنویسید.
اختیاری یا نتیجه؟
| وضعیت | ابزار |
|---|---|
| مقدار فقط وجود ندارد و این عادی است | اختیاری |
| چیزی خراب شده و صدازننده باید بداند چه چیزی | نتیجه |
| نبودنش یعنی ایراد در برنامهی شما | انتظار با پیامی روشن |
| یک پیشفرض همیشه پذیرفتنی است | یابرگردان |
بازکن وقتی اختیاری خالی باشد با پیامی کلی میایستد. انتظار بهتر است، چون پیامش به خواننده میگوید کدام فرض شکسته.
گونهها
اختیاری Option
ساختار اختیاری<T>یک مقدار یا هیچ مقدار بسازید تا دو فیلدش همیشه با هم جور باشند.| نام | انگلیسی | گونه | توضیح |
|---|---|---|---|
| مقدار | value | T | خود مقدار. اگر present نادرست باشد، مقدار صفر گونهی T است؛ برای رشته یعنی اشارهگری پوچ که بهکار بردنش برنامه را از کار میاندازد، پس اول present را بررسی کنید. |
| موجود | present | منطقی | اگر مقداری در کار باشد، درست است. |
واردسازی اختیاری
تابع جستجو(نامها: وکتور<رشته>، دنبال: رشته): اختیاری.اختیاری<صحیح>:
هر ش، ن در نامها:
اگر ن == دنبال:
برگشت اختیاری.یک مقدار(ش)
پایان
پایان
برگشت اختیاری.هیچ مقدار()
پایان
تابع ریشه:
ناپایا نامها := وکتور {} برگردان وکتور<رشته>
دیرکن نامها.آزادکن()
نامها.بیفزا("علی")
نامها.بیفزا("مریم")
ی := جستجو(نامها، "مریم")
ن := جستجو(نامها، "رضا")
سرچاپ اختیاری.دارد(ی)، اختیاری.ندارد(ی)، ی.مقدار، ی.موجود
سرچاپ اختیاری.دارد(ن)، اختیاری.ندارد(ن)
سرچاپ اختیاری.بازکن(ی)، اختیاری.انتظار(ی، "باید پیدا میشد")
سرچاپ اختیاری.یابرگردان(ن، -۱)
پایاندارد is_some
تابع دارد(): منطقیدارد: اگر مقداری در کار باشد، درست است.ساختار مشتری:
همگانی مهلت: صحیح؟
پایان
تابع ریشه:
الف := مشتری { }
ب := مشتری { مهلت = ۳۰ }
سرچاپ الف.مهلت.دارد()، الف.مهلت.ندارد()، الف.مهلت.یابرگردان(۵)
سرچاپ ب.مهلت.دارد()، ب.مهلت.ندارد()، ب.مهلت.یابرگردان(۵)، ب.مهلت.بازکن()
پایانندارد is_none
تابع ندارد(): منطقیندارد: اگر خالی باشد، درست است.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Methods.salam
یابرگردان unwrap_or
تابع یابرگردان(fallback: T): Tیابرگردان: مقدار، یا اگر خالی باشد، جایگزینی که دادهاید.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Methods.salam
بازکن unwrap
تابع بازکن(): Tبازکن: مقدار، یا اگر خالی باشد، خطای مرگبار.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Methods.salam
تابعها
یک مقدار Some
تابع یک مقدار<T>(x: T): اختیاری<T>نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Option.salam
هیچ مقدار None
تابع هیچ مقدار<T>(): اختیاری<T>T از جایی که مقدار به کار میرود، مثلاً گونهی برگشتی تابع، معلوم میشود.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Option.salam
دارد IsSome
تابع دارد<T>(o: اختیاری<T>): منطقینمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Option.salam
ندارد IsNone
تابع ندارد<T>(o: اختیاری<T>): منطقینمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Option.salam
یابرگردان UnwrapOr
تابع یابرگردان<T>(o: اختیاری<T>، fallback: T): Tنمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Option.salam
بازکن Unwrap
تابع بازکن<T>(o: اختیاری<T>): Tcalled Unwrap on a None value متوقف میشود.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Option.salam
انتظار Expect
تابع انتظار<T>(o: اختیاری<T>، msg: رشته): Tبازکن، ولی اگر خالی باشد با پیامی که خودتان دادهاید متوقف میشود؛ پیام خوب، پیدا کردن مشکل را آسان میکند.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: option-Option.salam