پیکربندی config
خواندن و نوشتن پروندههای تنظیمات INI، env و YAML با کلیدهای نقطهدار.
واردسازی پیکربندی
نام آرگومانها شناسهی خود کد است و معادل فارسی ندارد؛ گونهها، کلیدواژهها و نام بستهها با معادل فارسی نوشته میشوند.
بستهی پیکربندی تنظیمات برنامه را از پروندههای INI، YAML یا env میخواند و آنها را به شکل یک فهرست مرتب از کلید و مقدار متنی نگه میدارد. کلیدهای بخشها نقطهدارند: کلید host در بخش [db] پروندهی INI، یا در YAML زیر db:، میشود db.host. قالب پرونده هر چه باشد، بقیهی برنامه تنظیمات را به یک شکل میخواند.
این بسته برای پروندههای تنظیمات سادهای است که آدمها با دست ویرایششان میکنند. برای کارهای نزدیک به آن:
- یک متغیر محیطی از فرایند در حال اجرا: محیط یا سیستم عامل.
- پروندهی
.envبا کنترل کامل روی نقلقولها، خطهایexportو خطاها: پرونده محیط، که این بسته هم زیر کار از آن استفاده میکند. - YAML با فهرست یا دادهی تودرتویی که میخواهید پیمایشش کنید: یامل. برای JSON و TOML: جیسون و تامل.
- گزینههای خط فرمان: پرچم.
الگوی رایج این است: تنظیمات پیشفرض را بخوانید، تنظیمات محیط فعلی را روی آن ادغام کنید و بعد مقدارها را با گونهی درست بگیرید. همهی مقدارها به شکل متن نگه داشته میشوند؛ دریافت صحیح، دریافت اعشاری و دریافت منطقی هنگام خواندن تبدیلشان میکنند و آرگومان آخرشان مقداری است که وقتی کلید اصلاً وجود ندارد برگردانده میشود.
اشتباههای رایج:
- هیچ تابعی در این بسته خطا گزارش نمیکند. پروندهای که نیست یا خوانده نمیشود پیکربندی خالی میدهد، خطی که
=ندارد کنار گذاشته میشود و گیرندههای گونهدار برای مقداری که عدد نیست پیشفرض شما را برمیگردانند. پرونده و کلیدهای مهم را خودتان بررسی کنید، همانطور که راهنماهای پایین نشان میدهند. دریافت منطقیفقط برایtrue،1،yesوonبا حروف کوچک درست برمیگرداند.TRUEوYesنادرستاند.- در پروندههای INI و env، نویسهی
#پس از فاصله توضیح را شروع میکند (در INI نویسهی;هم). مقدارهایی را که این نویسهها را دارند، مثل گذرواژهها، در نقلقول بگذارید. - هر
پیکربندیحافظهی خودش را دارد: هر کدام را که میسازید آزاد کنید، از جمله پیکربندیهای تازهای کهادغاموبخشبرمیگردانند، و وکتوری را هم کهکلیدهابرمیگرداند.
تنظیمات لایهلایه: اول پیشفرض، بعد جایگزینها
بیشتر برنامهها تنظیمات را از چند جا میخوانند: پیشفرضهایی که همراه برنامه میآیند، پروندهای مخصوص سروری که برنامه روی آن اجرا میشود و چند مقدار که از خط فرمان داده میشوند. ادغام دو پیکربندی میگیرد و سومی برمیگرداند که در آن حرف دومی پیش میرود. با پشت سر هم صدا زدنش هر چند لایه که لازم باشد روی هم میچینید. ترتیب کلیدها همان ترتیب پایه است و کلیدهایی که فقط در لایهی جایگزین هستند به انتها اضافه میشوند.
واردسازی پیکربندی
تابع ریشه:
پیش فرض := "name = shop\nworkers = 4\ndebug = false\n\n[db]\nhost = localhost\nport = 5432\n"
تولید := "workers = 16\n\n[db]\nhost = db.internal\npool = 20\n"
ناپایا پایه := پیکربندی.تجزیه آی ان آی(پیش فرض)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پایه)
ناپایا سرور := پیکربندی.تجزیه آی ان آی(تولید)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(سرور)
ناپایا پرچمها := پیکربندی.جدید()
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پرچمها)
پیکربندی.تنظیم(پرچمها، "debug"، "yes")
ناپایا میانی := پیکربندی.ادغام(پایه، سرور)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(میانی)
ناپایا نهایی := پیکربندی.ادغام(میانی، پرچمها)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(نهایی)
چاپ پیکربندی.قالب آی ان آی(نهایی)
سرچاپ "کارگرها:"، پیکربندی.دریافت صحیح(نهایی، "workers"، ۱)
سرچاپ "اشکالزدایی:"، پیکربندی.دریافت منطقی(نهایی، "debug"، نادرست)
سرچاپ "پایگاه داده:"، پیکربندی.دریافت(نهایی، "db.host")، پیکربندی.دریافت صحیح(نهایی، "db.port"، ۵۴۳۲)، پیکربندی.دریافت صحیح(نهایی، "db.pool"، ۵)
پایانپروندهی سرور فقط چیزهایی را میگوید که فرق دارند (workers، db.host و یک db.pool تازه)، پس پیشفرضها تنها جایی میمانند که همهی تنظیمات را فهرست میکند. db.port هیچجا عوض نشده و مقدار پیشفرضش را نگه میدارد.
بخشها و ساختار تنظیمات خودتان
اگر یک پیکربندی بزرگ را همهجا دستبهدست کنید، هر بخش برنامه همهی کلیدها را میبیند. بخش کلیدهای زیر یک نام را جدا میکند و پیشوندشان را برمیدارد؛ اینطور تابعی که پایگاه داده را راه میاندازد فقط host، port و pool را میگیرد. اگر این مقدارها را یک بار، هنگام شروع برنامه، در یک ساختار بریزید، بقیهی کد دیگر با نام کلیدها و تبدیل متن سروکار ندارد.
واردسازی پیکربندی
ساختار پایگاه:
همگانی میزبان: رشته = ""
همگانی درگاه: صحیح۶۴ = ۰
همگانی ظرفیت: صحیح۶۴ = ۰
پایان
تابع خواندن پایگاه داده(پ &: پیکربندی.پیکربندی): پایگاه:
برگشت پایگاه {
میزبان = پیکربندی.دریافت با پیش فرض(پ، "host"، "localhost")،
درگاه = پیکربندی.دریافت صحیح(پ، "port"، ۵۴۳۲)،
ظرفیت = پیکربندی.دریافت صحیح(پ، "pool"، ۱۰)
}
پایان
تابع ریشه:
متن := "server:\n port: 8080\n host: 0.0.0.0\ndatabase:\n host: db.local\n port: 6432\nlog: warn\n"
ناپایا پ := پیکربندی.تجزیه یامل(متن)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پ)
ناپایا سرور := پیکربندی.بخش(پ، "server")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(سرور)
کلیدها := پیکربندی.کلیدها(سرور)
دیرکن کلیدها.آزادکن()
هر ک در کلیدها:
سرچاپ "سرور"، ک، "="، پیکربندی.دریافت(سرور، ک)
پایان
ناپایا قسمت پایگاه := پیکربندی.بخش(پ، "database")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(قسمت پایگاه)
پد := خواندن پایگاه داده(قسمت پایگاه)
سرچاپ پد.میزبان، پد.درگاه، پد.ظرفیت
سرچاپ پیکربندی.طول(پ)، پیکربندی.دارد(پ، "log")، پیکربندی.دارد(پ، "server")
پایاننگاشتی مثل server: در YAML به کلیدهای نقطهدار باز میشود، پس پیکربندی فقط مقدارهای برگ را نگه میدارد: دارد(پ، "server") نادرست است ولی دارد(پ، "server.port") درست. کلیدها کلیدها را به ترتیب پرونده فهرست میکند.
خواندن پرونده: توضیحها، نقلقولها و پروندهی ناموجود
بارگذاری آی ان آی، بارگذاری یامل و بارگذاری محیط کل پرونده را میخوانند و تجزیه میکنند. اگر پرونده نباشد، بیهیچ هشداری پیکربندی خالی برمیگردانند؛ پس یک غلط تایپی در مسیر بیصدا همهی تنظیمات را روی پیشفرض نگه میدارد. اول مسیر را با سیستم پرونده بررسی کنید و تصمیم بگیرید نبودن پرونده برای برنامهتان چه معنایی دارد.
واردسازی پیکربندی
واردسازی سیستم پرونده
واردسازی ورودی خروجی
تابع بارگذاری تنظیمات(مسیر: رشته): پیکربندی.پیکربندی:
اگر وارونه سیستم پرونده.وجود دارد(مسیر):
سرچاپ "پروندهی"، مسیر، "پیدا نشد؛ پیشفرضهای درونی به کار میروند"
ناپایا پ := پیکربندی.جدید()
پیکربندی.تنظیم(پ، "server.port"، "8080")
برگشت پ
پایان
برگشت پیکربندی.بارگذاری آی ان آی(مسیر)
پایان
تابع ریشه:
ورودی خروجی.نوشتن پرونده("shop.ini"، "[server]\nport = 9000 # the public port\n\n[db]\npassword = \"s3cret#2024\"\nmode = TRUE\ntags: fast\n")
ناپایا پ := بارگذاری تنظیمات("shop.ini")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پ)
کلیدها := پیکربندی.کلیدها(پ)
دیرکن کلیدها.آزادکن()
هر ک در کلیدها:
سرچاپ ک، "="، "[" + پیکربندی.دریافت(پ، ک) + "]"
پایان
سرچاپ "db.mode بهصورت منطقی:"، پیکربندی.دریافت منطقی(پ، "db.mode"، نادرست)
ناپایا جاافتاده := بارگذاری تنظیمات("missing.ini")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(جاافتاده)
سرچاپ "درگاه:"، پیکربندی.دریافت صحیح(جاافتاده، "server.port"، ۰)
پایاندر خروجی سه نکته پیداست. توضیح پس از 9000 و فاصلههای پیش از آن حذف شدهاند. گذرواژهی داخل نقلقول # خودش را نگه داشته است. خط tags: fast علامت = ندارد و بیهشدار کنار رفته، و mode = TRUE خوانده شده ولی برای دریافت منطقی درست نیست.
بررسی تنظیمات هنگام شروع
گیرندههای گونهدار هیچوقت شکست نمیخورند. مقدار پیشفرض هم وقتی کلید نباشد به کار میرود و هم وقتی متنش تجزیه نشود: دریافت صحیح متن eighty را به پیشفرض شما تبدیل میکند، و دریافت منطقی فقط true، 1، yes و on و وارونههایشان false، 0، no و off را میشناسد، پس enabled هم پیشفرض را میدهد. یعنی یک غلط تایپی درست مثل کلیدی که نیست دیده میشود. بهتر است کلیدهای مهم را یک بار، وقتی برنامه شروع میشود، بررسی کنید و اگر مشکلی بود با فهرستی روشن از مشکلها از اجرا خودداری کنید.
واردسازی پیکربندی
واردسازی رشته
تابع بررسی(پ &: پیکربندی.پیکربندی): وکتور<رشته>:
ناپایا مشکلها := وکتور {} برگردان وکتور<رشته>
لازم := ["APP_PORT"، "DATABASE_URL"]
هر کلید در لازم:
اگر پیکربندی.دارد(پ، کلید) == نادرست:
مشکلها.بیفزا("نبودن " + کلید)
پایان
پایان
اگر پیکربندی.دارد(پ، "APP_PORT"):
خام := پیکربندی.دریافت(پ، "APP_PORT")
اگر رشته.از عدد(پیکربندی.دریافت صحیح(پ، "APP_PORT"، ۰)) != خام:
مشکلها.بیفزا("APP_PORT عدد صحیح نیست: " + خام)
پایان
پایان
برگشت مشکلها
پایان
تابع گزارش بده(نام: رشته، متن: رشته):
ناپایا پ := پیکربندی.تجزیه محیط(متن)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پ)
مشکلها := بررسی(پ)
دیرکن مشکلها.آزادکن()
اگر مشکلها.طول() == ۰:
سرچاپ نام، "درست است، درگاه"، پیکربندی.دریافت صحیح(پ، "APP_PORT"، ۸۰۸۰)
برگشت
پایان
سرچاپ نام، مشکلها.طول()، "مشکل دارد:"
هر م در مشکلها:
سرچاپ " "، م
پایان
پایان
تابع ریشه:
ناپایا پ := پیکربندی.تجزیه محیط("APP_PORT=eighty\nAPP_DEBUG=enabled\n")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پ)
سرچاپ پیکربندی.دریافت صحیح(پ، "APP_PORT"، ۸۰۸۰)، پیکربندی.دریافت صحیح(پ، "APP_WORKERS"، ۴)
سرچاپ پیکربندی.دریافت منطقی(پ، "APP_DEBUG"، درست)، پیکربندی.دریافت منطقی(پ، "APP_CACHE"، درست)
گزارش بده("broken.env"، "APP_PORT=eighty\n")
گزارش بده("good.env"، "APP_PORT=9000\nDATABASE_URL=postgres://db/shop\n")
پایانبررسی عدد، متن را با عددی مقایسه میکند که با رشته.از عدد دوباره به متن برگشته. اگر این دو یکی نباشند، متن یک عدد صحیح ساده نبوده است.
تغییر پرونده و نوشتن دوبارهی آن
تنظیم کلیدی را اضافه یا جایگزین میکند و حذف آن را پاک میکند؛ اگر کلید از قبل نبوده باشد نادرست برمیگرداند. قالب آی ان آی اول کلیدهای بیبخش را مینویسد، بعد برای هر پیشوند یک بلوک [بخش]، و دور مقدارهایی که لازم دارند گیومه میگذارد. متن را با ورودی خروجی بنویسید تا بارگذاری آی ان آی بعدی همان تنظیمات را پس بدهد.
واردسازی پیکربندی
واردسازی ورودی خروجی
تابع ریشه:
ورودی خروجی.نوشتن پرونده("app.ini"، "theme = light\n\n[editor]\nfont = mono\nsize = 12\n")
ناپایا پ := پیکربندی.بارگذاری آی ان آی("app.ini")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پ)
پیکربندی.تنظیم(پ، "theme"، "dark")
پیکربندی.تنظیم(پ، "editor.size"، "14")
پیکربندی.تنظیم(پ، "editor.title"، "یادداشتهای من")
پیکربندی.تنظیم(پ، "window.width"، "1200")
سرچاپ پیکربندی.حذف(پ، "editor.font")، پیکربندی.حذف(پ، "editor.font")
ورودی خروجی.نوشتن پرونده("app.ini"، پیکربندی.قالب آی ان آی(پ))
چاپ ورودی خروجی.خواندن پرونده("app.ini")
ناپایا دوباره := پیکربندی.بارگذاری آی ان آی("app.ini")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(دوباره)
سرچاپ پیکربندی.دریافت(دوباره، "editor.title")، پیکربندی.طول(دوباره) == پیکربندی.طول(پ)
پایانتوضیحها و خطهای خالی پروندهی اصلی نگه داشته نمیشوند: تجزیه آی ان آی از آنها رد میشود، پس پروندهای که برنامه بازنویسیاش میکند آنها را از دست میدهد. یادداشتهای دستنویس را در یک پروندهی پیشفرض جدا بگذارید که برنامه فقط آن را میخواند.
کدام تابع برای کدام کار
| میخواهید | به کار ببرید |
|---|---|
| پروندهای را از دیسک بخوانید | بارگذاری آی ان آی، بارگذاری یامل، بارگذاری محیط |
| متنی را که در دست دارید بخوانید | تجزیه آی ان آی، تجزیه یامل، تجزیه محیط |
| مقداری متنی با جایگزین | دریافت با پیش فرض |
| یک عدد یا یک پرچم | دریافت صحیح، دریافت اعشاری، دریافت منطقی |
| جایگزینها روی پیشفرضها | ادغام |
| فقط کلیدهای یک بخش | بخش |
| نوشتن دوبارهی تنظیمات | قالب آی ان آی، قالب محیط، قالب محیط صادراتی |
تجزیه یامل فقط نگاشتها را به کلیدهای نقطهدار تبدیل میکند. فهرست به یک مقدار تبدیل میشود که متن آن را دارد؛ پس tags: [a, b] یا فهرست چندخطی به شکل ["a", "b"] خوانده میشود. اگر به تکتک عضوها نیاز دارید، آن را با یامل تجزیه کنید.
گونهها
پیکربندی Config
ساختار پیکربندی| نام | انگلیسی | گونه | توضیح |
|---|---|---|---|
| نگاشت | m | مجموعه ها.نگاشت مرتب | نگاشت مرتبی که کلیدها و مقدارها را به ترتیب نگه میدارد. |
واردسازی پیکربندی
تابع ریشه:
ناپایا پ := پیکربندی.جدید()
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پ)
پیکربندی.تنظیم(پ، "name"، "سلام")
پیکربندی.تنظیم(پ، "port"، "8080")
پیکربندی.تنظیم(پ، "debug"، "yes")
پیکربندی.تنظیم(پ، "ratio"، "0.5")
سرچاپ پیکربندی.طول(پ)، پیکربندی.دارد(پ، "port")، پیکربندی.دریافت(پ، "name")
سرچاپ پیکربندی.دریافت صحیح(پ، "port"، ۸۰)، پیکربندی.دریافت اعشاری(پ، "ratio"، ۱.۰)، پیکربندی.دریافت منطقی(پ، "debug"، نادرست)
سرچاپ پیکربندی.دریافت با پیش فرض(پ، "host"، "localhost")
سرچاپ پیکربندی.حذف(پ، "ratio")، پیکربندی.کلیدها(پ)
پایانتابعها
جدید New
تابع جدید(): پیکربندینمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
طول Len
تابع طول(c &: پیکربندی): صحیحنمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
دارد Has
تابع دارد(c &: پیکربندی، key: رشته): منطقینمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
تنظیم Set
تابع تنظیم(c &: پیکربندی، key: رشته، val: رشته)نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
دریافت Get
تابع دریافت(c &: پیکربندی، key: رشته): رشتهدارد را به کار ببرید.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
دریافت با پیش فرض GetOr
تابع دریافت با پیش فرض(c &: پیکربندی، key: رشته، def: رشته): رشتهنمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
دریافت صحیح GetInt
تابع دریافت صحیح(c &: پیکربندی، key: رشته، def: صحیح۶۴): صحیح۶۴تبدیل.تجزیه عدد با پیش فرض).نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
دریافت اعشاری GetFloat
تابع دریافت اعشاری(c &: پیکربندی، key: رشته، def: اعشار۶۴): اعشار۶۴نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
دریافت منطقی GetBool
تابع دریافت منطقی(c &: پیکربندی، key: رشته، def: منطقی): منطقیtrue، 1، yes و on با حروف کوچک درستاند و false، 0، no و off نادرست؛ هر چیز دیگری پیشفرض را میدهد.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
حذف Remove
تابع حذف(c &: پیکربندی، key: رشته): منطقینمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
کلیدها Keys
تابع کلیدها(c &: پیکربندی): وکتور<رشته>نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
بخش Section
تابع بخش(c &: پیکربندی، name: رشته): پیکربندیname. شروع میشوند، بی آن پیشوند. نتیجه را آزاد کنید.واردسازی پیکربندی
واردسازی ورودی خروجی
تابع ریشه:
متن := "name = سلام\n\n[db]\nhost = localhost\nport = 5432\n"
ناپایا پ := پیکربندی.تجزیه آی ان آی(متن)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پ)
سرچاپ پیکربندی.کلیدها(پ)
ناپایا ب := پیکربندی.بخش(پ، "db")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(ب)
سرچاپ پیکربندی.دریافت(ب، "port")
چاپ پیکربندی.قالب آی ان آی(ب)
ورودی خروجی.نوشتن پرونده("app.ini"، متن)
ناپایا خوانده := پیکربندی.بارگذاری آی ان آی("app.ini")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(خوانده)
سرچاپ پیکربندی.دریافت(خوانده، "db.host")
پایانادغام Merge
تابع ادغام(base &: پیکربندی، override &: پیکربندی): پیکربندیbase و سپس override؛ جایی که کلیدی در هر دو باشد، override برنده است و کلید جایش را از base نگه میدارد. نتیجه را آزاد کنید.واردسازی پیکربندی
واردسازی ورودی خروجی
تابع ریشه:
ناپایا پایه := پیکربندی.تجزیه محیط("MODE=dev\nPORT=3000\n")
ناپایا رو := پیکربندی.تجزیه محیط("PORT=80\nLOG=info\n")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پایه)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(رو)
ناپایا ادغام := پیکربندی.ادغام(پایه، رو)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(ادغام)
چاپ پیکربندی.قالب محیط(ادغام)
چاپ پیکربندی.قالب محیط صادراتی(رو)
ورودی خروجی.نوشتن پرونده(".env"، "TOKEN=abc\n")
ناپایا ف := پیکربندی.بارگذاری محیط(".env")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(ف)
سرچاپ پیکربندی.دریافت(ف، "TOKEN")
پایانآزادسازی Free
تابع آزادسازی(c &: پیکربندی)نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-Get.salam
تجزیه آی ان آی ParseINI
تابع تجزیه آی ان آی(text: رشته): پیکربندی[name] بخش تازهای شروع میکند، خطهایی که با # یا ; شروع شوند توضیحاند، مقدار میتواند در نقلقول باشد و خطهای بی = کنار گذاشته میشوند. کلید تکراری آخرین مقدار را نگه میدارد.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-ParseINI.salam
تجزیه محیط ParseEnv
تابع تجزیه محیط(text: رشته): پیکربندیKEY=VALUE را، مثل پروندهی .env، با پیشوند export، نقلقولها و توضیحهای # میخواند. کلیدها همانطور که نوشته شدهاند میمانند و بخشی ندارند.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-ParseEnv.salam
تجزیه یامل ParseYAML
تابع تجزیه یامل(text: رشته): پیکربندیواردسازی پیکربندی
واردسازی ورودی خروجی
تابع ریشه:
متن := "app:\n name: salam\n port: 8080\nlog: info\n"
ناپایا پ := پیکربندی.تجزیه یامل(متن)
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(پ)
سرچاپ پیکربندی.کلیدها(پ)، پیکربندی.دریافت صحیح(پ، "app.port"، ۰)
ورودی خروجی.نوشتن پرونده("app.yaml"، متن)
ناپایا ف := پیکربندی.بارگذاری یامل("app.yaml")
دیرکن پیکربندی.آزادسازی(ف)
سرچاپ پیکربندی.دریافت(ف، "log")
پایانبارگذاری آی ان آی LoadINI
تابع بارگذاری آی ان آی(path: رشته): پیکربندینمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-ParseINI.salam
بارگذاری محیط LoadEnv
تابع بارگذاری محیط(path: رشته): پیکربندینمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-ParseEnv.salam
بارگذاری یامل LoadYAML
تابع بارگذاری یامل(path: رشته): پیکربندینمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-ParseYAML.salam
قالب آی ان آی FormatINI
تابع قالب آی ان آی(c &: پیکربندی): رشته[بخش]. مقدارهایی که لازم باشد در نقلقول میروند. توضیحها نگه داشته نمیشوند.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-ParseINI.salam
قالب محیط FormatEnv
تابع قالب محیط(c &: پیکربندی): رشتهKEY=VALUE درمیآورد.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-ParseEnv.salam
قالب محیط صادراتی FormatEnvExport
تابع قالب محیط صادراتی(c &: پیکربندی): رشتهexport پیش از هر خط؛ برای اجرا در پوسته.نمونهی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: config-ParseEnv.salam