کتابخانه‌ی استاندارد · سیستم و ابزار

زمان اجرا runtime

اطلاعات برنامه در حال اجرا: سیستم، حافظه، زمان فعالیت و گزینه‌های ساخت.

واردسازی زمان اجرا

نام آرگومان‌ها شناسه‌ی خود کد است و معادل فارسی ندارد؛ گونه‌ها، کلیدواژه‌ها و نام بسته‌ها با معادل فارسی نوشته می‌شوند.

بسته‌ی زمان اجرا به پرسش‌هایی درباره‌ی برنامه‌ی در حال اجرا و دستگاه زیر آن پاسخ می‌دهد: کدام سیستم عامل و پردازنده، چند هسته، چقدر حافظه، برنامه چه مدت است که بالا است و چطور ساخته شده. این همان چیزی است که یک مسیر /health، خط گزارش هنگام شروع یا نگهبان یک بنچمارک لازم دارد.

این بسته داده‌ها را از سکو جمع می‌کند و زمان فعالیت و پرچم‌های ساخت را به آن می‌افزاید. برای جزئیاتی مثل نام میزبان یا نسخه‌ی هسته‌ی سیستم عامل، مستقیم سکو را به کار ببرید؛ برای شمار تخصیص‌های خود برنامه، حافظه؛ و برای زمان‌سنجی یک تکه کد، زمان یا زمان‌سنج‌های اشکال زدایی.

عددها از کجا می‌آیند:

سیستمتعداد پردازندهکل حافظهحافظه موجود و حافظه استفاده شده
لینوکسیک فراخوان سیستمیخواندن /proc/meminfoخواندن /proc/meminfo
ویندوزمتغیر NUMBER_OF_PROCESSORSاجرای PowerShellاجرای PowerShell
مک و BSDاجرای sysctlاجرای sysctlمنفی یک

اشتباه‌های رایج:

  • تابع‌های حافظه همه‌جا کم‌هزینه نیستند. روی لینوکس یک پرونده‌ی کوچک می‌خوانند، ولی روی ویندوز هر فراخوانی PowerShell را اجرا می‌کند و بخش بزرگی از یک ثانیه طول می‌کشد. عددها را نگه دارید یا با یک زمان‌سنج تازه‌شان کنید، نه این‌که در هر درخواست بخوانیدشان.
  • هر عددی ممکن است منفی یک باشد، وقتی سیستم آن را گزارش نکند. پیش از حساب کردن بررسی‌اش کنید.
  • عددهای حافظه مال کل دستگاه‌اند، نه این برنامه. درون کانتینر حافظه‌ی میزبان را می‌بینید، نه سقف کانتینر را.
  • زمان فعالیت از علامت‌گذاری شروع شمرده می‌شود. بدون آن، شمارش از نخستین فراخوانی زمان فعالیت به میلی‌ثانیه شروع می‌شود و نخستین بررسی سلامت صفر گزارش می‌کند. ساعت دیواری به کار می‌رود، پس تغییر ساعت سیستم آن را جابه‌جا می‌کند.

یک مسیر /health

توزیع‌کننده‌ی بار، HEALTHCHECK داکر یا یک سرویس پایش، هر چند ثانیه یک بار مسیر سلامت را صدا می‌زند تا ببیند برنامه زنده است یا نه. علامت‌گذاری شروع را اولین کار در ریشه صدا بزنید تا زمان فعالیت از آغاز برنامه حساب شود، نه از اولین درخواست، و با یک شیء JSON کوچک که از اطلاعات زمان اجرا ساخته شده جواب بدهید.

runtime-health.salam
واردسازی زمان اجرا
واردسازی شبکه.اچ تی تی پی
واردسازی شبکه.مسیریاب
واردسازی تبدیل
واردسازی رشته

تابع سلامت(ز: صحیح۶۴):
    ناپایا بدنه := `{"status": "ok", "os": "` + زمان اجرا.نام سیستم عامل() + `", "arch": "` + زمان اجرا.معماری() + `"`
    بدنه = بدنه + `, "cpus": ` + تبدیل.قالب عدد(زمان اجرا.تعداد پردازنده() برگردان صحیح۶۴)
    بدنه = بدنه + `, "uptime_ms": ` + تبدیل.قالب عدد(زمان اجرا.زمان فعالیت به میلی‌ثانیه())
    بدنه = بدنه + `, "used_memory": ` + تبدیل.قالب عدد(زمان اجرا.حافظه استفاده شده())
    بدنه = بدنه + `, "build": "` + زمان اجرا.پرچم‌های ساخت() + `"}`
    اچ تی تی پی.جیسون(ز، بدنه)
پایان

تابع ریشه:
    زمان اجرا.علامت‌گذاری شروع()
    ناپایا م := مسیریاب.مسیریاب جدید()
    مسیریاب.دریافت(م، "/health"، سلامت)
    ناپایا س := اچ تی تی پی.سرور جدید(۱۹۷۳۵)
    اچ تی تی پی.استفاده(س، م)
    سرچاپ اچ تی تی پی.اجرا در پس زمینه(س)
    پاسخ := اچ تی تی پی.دریافت("http://127.0.0.1:19735/health")
    متن := اچ تی تی پی.بدنه(پاسخ)
    سرچاپ اچ تی تی پی.وضعیت(پاسخ)، اچ تی تی پی.دریافت سرصفحه(پاسخ، "content-type")
    سرچاپ رشته.شروع با(متن، `{"status": "ok"`)، رشته.شامل است(متن، `"uptime_ms": `)
پایان
خروجیtrue 200 application/json true true

نمونه سرور را با اچ تی تی پی در پس‌زمینه راه می‌اندازد و مسیر خودش را صدا می‌زند، پس بدون هیچ چیز دیگری اجرا می‌شود. عددهای بدنه در هر اجرا عوض می‌شوند، برای همین فقط وضعیت، گونه‌ی محتوا و دو بررسی چاپ می‌شود. یک بدنه‌ی واقعی چنین شکلی دارد: {"status": "ok", "os": "linux", "arch": "x64", "cpus": 8, "uptime_ms": 5412, "used_memory": 6442450944, "build": "release"}.

گزارش خوانای حافظه

کل حافظه و حافظه موجود بایت برمی‌گردانند، و منفی یک جایی که سیستم آن را گزارش نمی‌کند. حافظه استفاده شده تفاضل این دو است، یا منفی یک اگر یکی از آن‌ها نباشد. بایت‌ها را برای آدم‌ها به مبی‌بایت تبدیل کنید و پیش از هر حسابی منفی یک را جدا کنید، وگرنه درصدی از یک عدد منفی روی داشبورد می‌نشیند.

runtime-memory.salam
واردسازی زمان اجرا
واردسازی تبدیل

تابع مبی(بایت: صحیح۶۴): رشته:
    اگر بایت < ۰: برگشت "نامعلوم" پایان
    برگشت تبدیل.قالب عدد(بایت / (۱۰۲۴ * ۱۰۲۴)) + " مبی‌بایت"
پایان

تابع خط حافظه(کل: صحیح۶۴، آزاد: صحیح۶۴): رشته:
    اگر کل < ۰ یا آزاد < ۰:
        برگشت "حافظه: این سیستم گزارشی نمی‌دهد"
    پایان
    درصد := (کل - آزاد) * ۱۰۰ / کل
    برگشت "حافظه: " + مبی(کل - آزاد) + " از " + مبی(کل) + " در حال استفاده (" + تبدیل.قالب عدد(درصد) + "٪)"
پایان

تابع ریشه:
    سرچاپ خط حافظه(۸۵۸۹۹۳۴۵۹۲، ۲۱۴۷۴۸۳۶۴۸)
    سرچاپ خط حافظه(۱۷۱۷۹۸۶۹۱۸۴، ۱۵۰۳۲۳۸۵۵۳۶)
    سرچاپ خط حافظه(۰ - ۱، ۰ - ۱)
    خط := خط حافظه(زمان اجرا.کل حافظه()، زمان اجرا.حافظه موجود())
    سرچاپ خط.طول() > ۰
    مصرفی := زمان اجرا.حافظه استفاده شده()
    سرچاپ مصرفی <= زمان اجرا.کل حافظه()
پایان
خروجیحافظه: 6144 مبی‌بایت از 8192 مبی‌بایت در حال استفاده (75٪) حافظه: 2048 مبی‌بایت از 16384 مبی‌بایت در حال استفاده (12٪) حافظه: این سیستم گزارشی نمی‌دهد true true

سه خط اول عددهای ثابت دارند تا خروجی همه‌جا یکی باشد؛ دو خط آخر تابع‌های واقعی را صدا می‌زنند.

اندازه‌ی استخر کارگرها از روی شمار هسته‌ها

سرور یا کار دسته‌ای اغلب برای هر هسته یک کارگر راه می‌اندازد. تعداد پردازنده هسته‌های فعال را می‌دهد، ولی یک قاعده‌ی معقول به گرداننده هم اجازه می‌دهد عدد را خودش تعیین کند، برای دستگاه‌های خیلی بزرگ سقف می‌گذارد و وقتی شمار هسته‌ها نامعلوم است به عدد کوچکی برمی‌گردد. خلاصه داده‌های اصلی را در یک خط می‌گذارد که برای یک بار گزارش در شروع برنامه به کار می‌آید.

runtime-workers.salam
واردسازی زمان اجرا
واردسازی رشته

تابع انتخاب کارگرها(هسته‌ها: صحیح، تنظیم‌شده: صحیح): صحیح:
    اگر تنظیم‌شده > ۰: برگشت تنظیم‌شده پایان
    اگر هسته‌ها < ۱: برگشت ۲ پایان
    اگر هسته‌ها > ۱۶: برگشت ۱۶ پایان
    برگشت هسته‌ها
پایان

تابع ریشه:
    سرچاپ "۸ هسته، بدون تنظیم:"، انتخاب کارگرها(۸، ۰)
    سرچاپ "۶۴ هسته، بدون تنظیم:"، انتخاب کارگرها(۶۴، ۰)
    سرچاپ "تعداد هسته نامعلوم:"، انتخاب کارگرها(۰ - ۱، ۰)
    سرچاپ "تنظیم دستی:"، انتخاب کارگرها(۸، ۳)
    کارگرها := انتخاب کارگرها(زمان اجرا.تعداد پردازنده()، ۰)
    سرچاپ "این‌جا:"، کارگرها >= ۱ و کارگرها <= ۱۶
    خط := زمان اجرا.خلاصه()
    سرچاپ رشته.شامل است(خط، " cpus=")، رشته.شامل است(خط، " build=")
پایان
خروجی۸ هسته، بدون تنظیم: 8 ۶۴ هسته، بدون تنظیم: 16 تعداد هسته نامعلوم: 2 تنظیم دستی: 3 این‌جا: true true true

یک خط واقعی خلاصه این شکل را دارد: linux/x64 cpus=8 uptime_ms=3 build=release.

بدانید برنامه چطور ساخته شده

پرچم‌های ساخت برای ساخت با --release متن release را برمی‌گرداند، وگرنه بررسی‌هایی را که درون برنامه ساخته شده‌اند با ویرگول کنار هم: safe برای ساخت توسعه‌ی پیش‌فرض با بررسی مرزها، و mem_debug و asan برای ساخت‌های بررسی حافظه. ساخت ایمن، ساخت اشکال‌زدایی حافظه و ساخت ای سن هر کدام را جدا می‌سنجند. این‌ها هنگام کامپایل ثابت می‌شوند، پس بررسی‌شان هزینه‌ای ندارد.

runtime-build-check.salam
واردسازی زمان اجرا

تابع ساخت مناسب سنجش(): منطقی:
    پرچم‌ها := زمان اجرا.پرچم‌های ساخت()
    اگر پرچم‌ها == "release":
        برگشت درست
    پایان
    سرچاپ "هشدار: این ساخت"، پرچم‌ها، "است و زمان‌ها بیش از حد کند می‌شوند"
    اگر زمان اجرا.ساخت ایمن():
        سرچاپ "  بررسی مرزها روشن است؛ با --release بسازید"
    پایان
    اگر زمان اجرا.ساخت ای سن() یا زمان اجرا.ساخت اشکال‌زدایی حافظه():
        سرچاپ "  بررسی حافظه روشن است؛ بدون --asan یا -DSALAM_MEM_DEBUG بسازید"
    پایان
    برگشت نادرست
پایان

تابع ریشه:
    اگر ساخت مناسب سنجش() == نادرست:
        سرچاپ "سنجش اجرا نمی‌شود"
        برگشت
    پایان
    سرچاپ "سنجش در حال اجرا"
پایان
خروجیهشدار: این ساخت safe است و زمان‌ها بیش از حد کند می‌شوند بررسی مرزها روشن است؛ با --release بسازید سنجش اجرا نمی‌شود

salam run ساخت توسعه می‌سازد و برای همین این نمونه هشدار می‌دهد. اگر آن را با salam build file.salam --release بسازید، همین برنامه سنجش را اجرا می‌کند. همین بررسی هنگام شروع یک سرور هم به کار می‌آید تا اگر ساختی اشکال‌زدایی به اشتباه به محیط تولید رسید، هشداری در گزارش بنشیند.

تابع‌ها

نام سیستم عامل OS

تابع نام سیستم عامل(): رشته
نام سیستم عامل: linux، windows، mac، freebsd، wasm یا unknown.
runtime-Summary.salam
واردسازی زمان اجرا

تابع ریشه:
    زمان اجرا.علامت‌گذاری شروع()
    سرچاپ زمان اجرا.نام سیستم عامل().طول() > ۰، زمان اجرا.معماری().طول() > ۰، زمان اجرا.تعداد پردازنده() >= ۱
    م := زمان اجرا.حافظه موجود()
    ا := زمان اجرا.حافظه استفاده شده()
    سرچاپ زمان اجرا.کل حافظه() > ۰، م > ۰ یا م == -۱، ا >= ۰ یا ا == -۱
    سرچاپ زمان اجرا.زمان فعالیت به میلی‌ثانیه() >= ۰، زمان اجرا.زمان فعالیت به ثانیه() >= ۰.۰
    سرچاپ زمان اجرا.ساخت ای سن()، زمان اجرا.ساخت اشکال‌زدایی حافظه()
    سرچاپ زمان اجرا.ساخت ایمن() یا وارونه زمان اجرا.ساخت ایمن()
    سرچاپ زمان اجرا.پرچم‌های ساخت().طول() >= ۰، زمان اجرا.خلاصه().طول() > ۰
پایان
خروجیtrue true true true true true true true false false true true true

معماری Arch

تابع معماری(): رشته
نام معماری پردازنده.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

تعداد پردازنده CpuCount

تابع تعداد پردازنده(): صحیح
شمار هسته‌های فعال پردازنده، یا منفی یک اگر پیدا نشود.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

کل حافظه TotalMemory

تابع کل حافظه(): صحیح۶۴
کل حافظه‌ی دستگاه به بایت، یا منفی یک. روی ویندوز و مک یک برنامه‌ی کمکی اجرا می‌کند و آن‌جا کند است.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

حافظه موجود AvailableMemory

تابع حافظه موجود(): صحیح۶۴
حافظه‌ای که دستگاه هنوز می‌تواند بدهد، به بایت، روی لینوکس و ویندوز؛ جاهای دیگر منفی یک.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

حافظه استفاده شده UsedMemory

تابع حافظه استفاده شده(): صحیح۶۴
کل حافظه منهای حافظه‌ی موجود به بایت، یا منفی یک اگر یکی از آن دو نباشد.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

علامت‌گذاری شروع MarkStart

تابع علامت‌گذاری شروع()
لحظه‌ی شروع را برای زمان فعالیت ثبت می‌کند؛ آن را در آغاز ریشه صدا بزنید. فراخوانی‌های بعدی کاری نمی‌کنند.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

زمان فعالیت به میلی‌ثانیه UptimeMs

تابع زمان فعالیت به میلی‌ثانیه(): صحیح۶۴
میلی‌ثانیه‌های گذشته از علامت‌گذاری شروع با ساعت دیواری. اگر علامت‌گذاری شروع هرگز صدا زده نشده باشد، نخستین فراخوانی شمارش را شروع می‌کند.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

زمان فعالیت به ثانیه UptimeSeconds

تابع زمان فعالیت به ثانیه(): اعشار۶۴
زمان فعالیت به ثانیه، با کسر.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

ساخت ای سن IsAsanBuild

تابع ساخت ای سن(): منطقی
اگر برنامه با بررسی‌گر حافظه‌ی ASAN ساخته شده باشد، درست است.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

ساخت اشکال‌زدایی حافظه IsMemDebugBuild

تابع ساخت اشکال‌زدایی حافظه(): منطقی
اگر برنامه با شمارش تخصیص‌ها (-DSALAM_MEM_DEBUG یا --asan) ساخته شده باشد درست است.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

ساخت ایمن IsSafeBuild

تابع ساخت ایمن(): منطقی
اگر برنامه با بررسی مرز آرایه‌ها ساخته شده باشد درست است؛ یعنی هر ساختی به‌جز --release.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

پرچم‌های ساخت BuildFlags

تابع پرچم‌های ساخت(): رشته
release، یا بررسی‌هایی که در برنامه گذاشته شده‌اند، با ویرگول: safe، mem_debug، asan.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam

خلاصه Summary

تابع خلاصه(): رشته
یک خط با سیستم عامل، معماری، هسته‌ها، زمان فعالیت و پرچم‌های ساخت، مثل linux/x64 cpus=8 uptime_ms=3 build=release.

نمونه‌ی این مورد همراه با موارد بالاتر آمده است: runtime-Summary.salam